Lamine Yamal sprak zich uit tegen racisme. Nu vraagt iedereen: kan hij voor Marokko kiezen?

Racistische spreekkoren van Spaanse supporters richtten zich tijdens de vriendschappelijke interland tussen Spanje en Egypte op moslimspelers, waaronder Lamine Yamal. Dat meldt Akhbarona. Yamal zweeg niet, maar de vraag die sindsdien rondgaat is er een die verder gaat dan voetbal: heeft hij juridisch überhaupt de ruimte om voor Marokko uit te komen?

Yamal trok een lijn

Het incident vond plaats in het Estadio Cornellà-El Prat, het stadion van RCD Espanyol in Barcelona. Na afloop weigerde Yamal de supporters toe te juichen. Op sociale media schreef hij: “Ik ben een moslim en ik ben daar dankbaar voor.” De reacties kwamen snel en massaal, zowel steunbetuigingen als de onvermijdelijke vraag: wat nu?

Voor Marokkaanse Nederlanders is die vraag niet abstract. Yamal is van Marokkaanse afkomst, groot geworden in Spanje, en staat symbool voor een generatie die zich niet laat kiezen tussen twee identiteiten. Dat hij nu zelf voor die vraag staat, maakt het persoonlijk.

De FIFA-regels laten weinig ruimte

Yamal heeft al meerdere officiële interlands voor La Roja gespeeld. Volgens de FIFA-reglementen verliest een speler die meer dan drie officiële wedstrijden voor een land heeft gespeeld vóór zijn 21e verjaardag het recht om van voetbalnationaliteit te wisselen. Yamal zit daar ruim boven.

Daar bovenop eist de FIFA een wachttijd van minimaal drie jaar na de laatste officiële wedstrijd voordat een overstap überhaupt in behandeling wordt genomen. Zelfs als hij morgen stopt voor Spanje, is hij pas halverwege de twintig voordat er ook maar iets mogelijk is.

Uitzonderingen bestaan, maar zijn zeldzaam

De FIFA kent een procedure voor extreme omstandigheden, zoals systematische discriminatie die het een speler onmogelijk maakt voor zijn land uit te komen. Zo’n traject loopt via het Internationaal Sporttribunaal CAS (Court of Arbitration for Sport) en vergt jarenlange juridische procedures met een onzekere uitkomst.

Precedenten zijn er nauwelijks. De lat ligt hoog en de bewijslast ook.

Druk op de Spaanse bond

Hoe de juridische werkelijkheid ook uitpakt, de politieke boodschap is helder. De Spaanse voetbalbond RFEF staat voor een keuze: bescherm moslimspelers actief tegen discriminatie op de tribunes, of accepteer dat het vertrouwen van die spelers in het Spaanse shirt langzaam wegzakt.

Yamal is zeventien. Hij heeft waarschijnlijk nog vijftien jaar voetbal voor zich. Of de RFEF dat serieus neemt, of er genoegen mee neemt dat hij zijn frustratie via Instagram uit, is een vraag die de bond zichzelf zou moeten stellen.

Voor Marokko is de situatie eenvoudiger te samenvatten: de Leeuwen van de Atlas kunnen juridisch gezien niet op Yamal rekenen. Maar dat zijn uitspraken in Marokko weerklank vinden, zegt genoeg over hoe zijn identiteit daar wordt gelezen. De voetbalregels zijn duidelijk. De rest is ingewikkelder.