Marokko keurt 44 investeringsprojecten goed voor 86 miljard dirham
Premier Akhannouch voorzat donderdag in Rabat de tiende zitting van de Nationale Investeringscommissie, die 44 projecten ter waarde van 86,36 miljard dirham goedkeurde. De projecten moeten ruim 20.500 banen opleveren, verspreid over tien regio’s, meldt Hespress. Voor de Marokkaanse economie is het een significante stap: de buitenlandse directe investeringen stegen in 2025 al met 22 procent ten opzichte van het recordjaar 2018.
Automobielindustrie trekt de kar
Van de 44 goedgekeurde projecten vallen er 30 onder het basissteunregime van het investeringscharter dat sinds maart 2023 van kracht is. De overige 14 zijn aanvullingen op bestaande overeenkomsten. De sectoren zijn breed: van toerisme en hernieuwbare energie tot mijnbouw, luchtvaart en hoger onderwijs, verspreid over 19 provincies en gemeenten.
De automobielindustrie neemt de grootste hap: 38 procent van alle verwachte nieuwe banen. Toerisme volgt met 17 procent, de voedselindustrie met 12 procent. Regio’s als Al Hoceïma en Oued ad-Dahab, die historisch achterbleven in investeringsaandacht, staan expliciet op de lijst. Of de projecten daar ook daadwerkelijk van de grond komen, is een andere vraag.
Strategische miljarden
Naast de 44 reguliere projecten keurde de commissie twee strategische investeringsovereenkomsten goed ter waarde van 12 miljard dirham, goed voor meer dan 2.100 directe banen. Beide richten zich op de chemische industrie en de automobielindustrie, in de regio’s Casablanca-Settat, Oost-Marokko en Tanger-Tetouan-Al Hoceïma.
Vier extra projecten kregen de strategische status toegekend. Hun gezamenlijke waarde: ruim 33 miljard dirham, met 4.000 directe banen als verwachte opbrengst. De strategische status geeft toegang tot extra overheidssteun en versnelde procedures.
Cijfers versus realiteit
Akhannouch stelde dat de investeringsdynamiek “een aanzienlijke impuls heeft gekregen” sinds het nieuwe charter. De buitenlandse directe investeringen liepen in 2025 op tot 56,1 miljard dirham. Dat klinkt solide. Tegelijk is het de vraag in hoeverre de bevolking in perifere regio’s de vruchten plukt van investeringsrondes die primair grote industriële spelers bedienen.
Het nieuwe steunregime voor micro-, kleine en middelgrote ondernemingen moet die territoriale ongelijkheid deels compenseren. Maar beleid op papier en uitvoering op de grond zijn in Marokko zelden hetzelfde verhaal.
Wat dit betekent
De aantallen zijn indrukwekkend, de ambities ook. Marokko positioneert zich als regionale investeringshub, met het WK 2030 als extra aanjager op de achtergrond. De vraag is niet of er geïnvesteerd wordt, maar of de banen die op papier staan ook structureel en fatsoenlijk betaald werk opleveren voor de regio’s die ze het hardst nodig hebben. Wie de ontwikkeling van Marokko van dichtbij volgt, weet dat de afstand tussen aankondiging en uitvoering soms groter is dan die tussen Rabat en Al Hoceïma.